ကုက္ကုရ (Kukkura Jataka)

ကုက္ကုရ

ရှေးရှေးတုန်းက ဝေသာလီပြည်မှာ ကုက္ကုရ မင်းသားတစ်ပါး ရှိခဲ့တယ်။ သူဟာ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တို့နဲ့ မတူဘဲ လွန်စွာ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ပြီး သစ္စာရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်တယ်။ မင်းသားဟာ အမြဲတမ်း မှန်ကန်တဲ့ စကားကိုသာ ပြောဆိုပြီး အရှက်အကြောက်ကြီးသူ ဖြစ်တယ်။

တစ်နေ့သောအခါ မင်းသားဟာ နန်းတော်ကနေ ထွက်ပြီး အမဲလိုက်ထွက်တယ်။ တောထဲမှာ သူဟာ အလွန်လှပတဲ့ သမင်တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်တယ်။ မင်းသားဟာ သမင်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ ကြိုးစားတယ်။

ဒါပေမယ့် သမင်ဟာ မင်းသားထက် ပိုမိုလျင်မြန်ပြီး လွတ်မြောက်သွားတယ်။ မင်းသားဟာ သမင်ကို လိုက်ရင်း တောထဲမှာ လမ်းပျောက်သွားတယ်။ သူဟာ အတော်ကြာအောင် လျှောက်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ မောပန်းနွမ်းနယ်ပြီး မြေပေါ်မှာ လဲကျသွားတယ်။

သူဟာ နိုးလာတဲ့အခါမှာတော့ သူဟာ အလွန်ဆင်းရဲမွဲတေတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ရှေ့မှာ ရှိနေတယ်။ ထိုသူဟာ မင်းသားကို တွေ့တော့ အလွန်အံ့သြပြီး အကြောင်းစုံကို မေးမြန်းတယ်။

“အို အမောင်၊ မင်း ဘယ်က လာသနည်း။ မင်း ဘာကြောင့် ဒီလို ပုံစံမျိုးနဲ့ ရောက်နေရသနည်း”

မင်းသားဟာ သူ့ရဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်ပြောပြတယ်။ ထိုလူဟာ မင်းသားရဲ့ ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုနဲ့ သစ္စာရှိမှုကို သဘောကျတယ်။ သူဟာ မင်းသားကို မိမိအိမ်မှာ ခေါ်ဆောင်ပြီး စားသောက်ဖွယ်ရာများ ပေးအပ်တယ်။

“အမောင်၊ မင်းဟာ ငါ့ရဲ့ အိမ်မှာ နေထိုင်နိုင်တယ်။ ငါ မင်းကို ကူညီပေးမယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းဟာ ငါ့ကို သစ္စာစောင့်သိရမယ်။”

မင်းသားဟာ ထိုလူရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို လက်ခံပြီး သူ့အိမ်မှာ နေထိုင်တယ်။ သူဟာ ထိုလူရဲ့ အလုပ်များကို ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးတယ်။ သူဟာ အမြဲတမ်း သစ္စာစောင့်သိပြီး ရိုးသားစွာ နေထိုင်တယ်။

တစ်နေ့သောအခါ ဘုရားရှင်ဟာ ရဟန်းသံဃာများနှင့်အတူ ဝေသာလီပြည်ကို ကြွတော်မူလာတယ်။ ကုက္ကုရ မင်းသားဟာ ဘုရားရှင်ကို ဖူးတွေ့ရတဲ့အခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ပြီး ဘုရားရှင်အား ဆွမ်းကပ်လှူဒါန်းတယ်။ ဆွမ်းအပြီးမှာတော့ မင်းသားဟာ ဘုရားရှင်ကို မေးလျှောက်တယ်။

“အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်တော်မျိုးဟာ နန်းတော်ကို စွန့်ခွာပြီး တောထဲမှာ လမ်းပျောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်မျိုးဟာ ရိုးသားဖြောင့်မတ်စွာ နေထိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒါဟာ ကုသိုလ် ဖြစ်ပါရဲ့လား အရှင်ဘုရား”

ဘုရားရှင်ဟာ ကုက္ကုရမင်းသားရဲ့ မေးခွန်းကို ကြားတော်မူပြီး ပြုံးတော်မူကာ မိန့်တော်မူ။ “ကုက္ကုရမင်းသား၊ မင်းရဲ့ ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုနဲ့ သစ္စာရှိမှုဟာ အလွန်မြတ်ပါတယ်။ မင်းဟာ ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ကျင့်တရားကို စောင့်ထိန်းခဲ့တယ်။ အဲဒါဟာ မင်းရဲ့ ဘဝကို အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝစေလိမ့်မယ်။”

ဘုရားရှင်ဟာ ဆက်လက်ပြီး မိန့်တော်မူ။ “ငါဟာ ကုက္ကုရ ဘဝမှာတော့ လွန်စွာ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ပြီး သစ္စာရှိခဲ့။ ငါဟာ အမြဲတမ်း မှန်ကန်တဲ့ စကားကိုသာ ပြောဆိုခဲ့။ အဲဒါဟာ ငါရဲ့ ဘဝကို အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝစေခဲ့။”

ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားတော်ကို နာယူပြီး ကုက္ကုရမင်းသားဟာ သစ္စာတရားကို ပိုမိုနားလည်လာတယ်။ သူဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘဝမှာ အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ပြီး နတ်ပြည်ကို လားရောက်ခဲ့တယ်။

ထိုလူဟာလည်း မင်းသားရဲ့ တရားပြသမှုကို ခံယူပြီး ဘဝကို မြင့်မြတ်အောင် ကျင့်ကြံခဲ့တယ်။ သူဟာလည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ နတ်ပြည်ကို လားရောက်ခဲ့တယ်။